چقدردلم برای دوران کودکی تنگ شده
کوچکتر که بودیم دوستی رنگ دیگه ای داشت.
دوستان به این راحتی ازهم دل نمی بریدن.
قلبشون آنقدر کوچک نبود که فقط جای یکی باشه.
راحت ازاشتباه هم می گذشتیم.
اما حالا چی؟؟؟؟؟
حالا چراباکوچکترین اشتباه همه ی خوبیهای دوستمونوفراموش می کنیم.
فراموش می کنیم که چه روزهای خوبی روکنارهم بودیم.
فراموش می کنیم که دوستی خیلی ارزشش بالاترازاینه که به خاطرمسائل پیش وپاافتاده کم رنگ بشه.
کاش مثل کودکان باقلبی ساده وپاک به راحتی ازخطاهای هم چشم پوشی کنیم.
کاش............

